Sokak Sözleri

Sözden ağır sayfalar var Yalanla mühürlü mektuplar Yakmalıydık bir alevde Satır satır soldu hayaller

Elimde yüzük, parmağımda yara Kırmızı elbisem, mavi gömleğin Duvardan tablolar bakar bana Renkleri sahici, gülüşleri sahte

Birbirimize sorsaydık bir kere Kim yazdı kaderi yerimize? Sen onlara, ben sessizliğe İnandıkça yittik aynı masalda

Bizi kimse ayırmadı, herkes ayırdı Kimdi onlar, kimdi o başkası? Sadece sözler, sadece bakışlar Onların sözü kaldı, biz kalmadık

Kimin umurunda aşkımız? Kimin sözleri bunlar? Kimin umurunda aşkımız? Kimdi o başkası?

Yağmurda koşardın arkamdan Ne sen kaldın, ne o ıslak zaman Bir kadehte üç kişiydik, umut vardı Elini çektin, yanında götürdün

Hayat gerçekse, biz kimiz? Al çocukluğumuzu, gidelim uzağa Kimse konuşmasın üstümüze Sokak sözleri düşmesin önümüze

Gidelim... Alıp gidelim... Kimse bilmeden Alıp gidelim...

Birbirimize sorsaydık bir kere Kim girdi aramıza, kim kaldı? Sen onlara, ben gururuma İnandıkça yabancı olduk

Bizi kimse ayırmadı! Herkes ayırdı! Kimdi onlar?! Kimdi o başkası?! Sadece sözler! Sadece bakışlar! Onların sözü kaldı, biz kalmadık!

Bizi kimse ayırmadı! Herkes ayırdı! Bir cümle yetti, bir ömür dağıldı!

O mektuplar küle dönse? Yalan sussa, geri gelir mi ömür? Kırmızı elbisem, mavi gömleğin Duvarda asılı, içinde biz yokuz

Bizi kimse ayırmadı... Herkes ayırdı... Belki biraz onlar Belki biraz biz

Biz kalmadık... Biz kalmadık...